vele gevoelens ..

met weinig woorden maak je me weer verlegen en blij. maar ddan ineens sla je ze met alle macht weer de grond in. bang om de stap te zetten .. mijn vraag was hoezo je bang was ... en dan kom je erop dat het tijd kost en je er geen zin in hebt enzo .. wat wil je ? na vijf maanden wil graag duidelijkheid. je zegt me zoveel lieve dingen. alsof deze wereld zo prachtig is, je beloofd me bijna een wereld zonder zorgen ... maar vandaag heb je me toch echtt gekwetst.. je begon er zelf over. je mist me en wil me graag zien. maar je duft niet ? en dan vraag ik je en krijg te horen dat je er geen zin  over hebt om erover te praten. dat ik je met rust moet laten ...  Ik heb je enkel gezegd dat ik je een geweldige jonge vindt en heb je de restt van de dag met rust gelaten. Met een brok in mn keel ben ik maar gaan werken .. terwijl je mij door het hoofd  gist ... moeite je uit mn hoofd te zetten. Terwijl ik tegen de klok in moes werken waar ik nooit moeite mee heb .. voelde ik me echt gestrest .. wat met enkele tranen later eruit kwam .. vraag me af wat ik verkeerd doe ...  nu heb je me een uur geleden welterusten gewenst en gescheven dat je zelf niet weet van hoe en wat .. maar als je me ziet, spreekt en aan me denkt weer de warmte voelt ... en dat het goed komt ... 

 

maar ondertussen weet ik hett niet meer ..  mijn gevoelens zijn niet weg .. maar voel me nu gewoon breekbaar omdat ik gewoon niet weet wat wijsheid is ...Al vijf maanden ... en nog steeds ... ik weet het niet geef me duidelijkheid ... 

wat het met me doet ...

waarom kun je me nu zo negeren ? is het fijn om mij zo te kunnen kwetsen ? eerst zeggen dat je komt en dan ben je ziek lig je op bed maar niet kunnen reageren op mijn berichtjes als je online bent ? 

 

je kwets me ermee. ik dacht echt dat je mijn liefde waardig bent. meer het bewijs is er nog steeds niet. na vijf maand nog steeds niks. je verteld me jouw geheimen en ik deel de mijne met jou ..  alles voelde zo perfect ... waar is het nu heen ??